dinsdag 16 oktober 2018

Chorros de Epina, het bronwater met magische krachten...



We boeken vandaag een gevarieerde wandeltocht  rond het dal van Vallehermoso in het noordwesten van La Gomera.  We starten met een nogal steile klimtocht op een oud muilezelpaadje. 





We laten Vallehermoso achter ons.



Het klimmen duurt ruim 2 uur.


Beneden ons slingert de weg tussen Vallehermoso en Valle Gran Ray.



Een cactus kan dus groot worden...





Aan de andere kant van de vallei ligt het Parque Nacional de Garajonay.
Daar stappen we naartoe!




We arriveren op de weg tussen Epina en Alojera en hebben zicht op de Oceaan. Onder het wolkendek het eiland La Palma.




Onze eerste stop vandaag is aan de Ermita San Isidro. Picknicktijd!





Onder de kapel ontspringen de beroemde bronnen van Epina, waarvan beweerd wordt dat het water heilzame krachten heeft.  Er staan nogal wat mensen om flessen te vullen...


Het water zou goed zijn voor de gezondheid, een gelukkig huwelijk en het geeft ook magische krachten...




En nu gaat het richting het Parque Nacional.



Even loeren aan de andere kant...


Ondertussen is het schitterend weer geworden.



Het Parque Nacional is een fantastisch mooi en groot gebied. 





Richting stuwdam van de Presa de los Gallos.




De stuwdam ligt daar beneden in het dal. Het is meteen ook het einde van de Meseta.




De Camino Forestal La Meseta is een schitterende weg!




We stoten op een bord 'Prohibido el Pasa' (verboden doorgang). Het wordt dus terugkeren op zoek naar een goeie terugweg...



Kiezen voor Vallehermoso!







Nog even achterom kijken



We naderen Vallehermoso met de Roque El Cano. In de verte ligt Playa de Vallehermoso.



Op de hellingen aan de andere kant liggen schilderachtige dorpjes.



Nog even voorbij de stuwdam La Encantadora.



Vallehermoso, daar is onze thuis...






maandag 15 oktober 2018

Arguamul, de ideale plek om te verdwalen?

De tocht van gisteren zal nog lang nazinderen! We hadden hoge verwachtingen van wat een mooie rondwandeling in het noorden van het eiland zou worden.

Maar het slechte weer heeft daar anders over beslist. 

Regenachtig 's morgens, enkele goeie opklaringen onderweg, maar... mist, wolken en regen in de namiddag! En geen uitzicht in de bergen maakt het extra moeilijk om de juiste weg omhoog te vinden. Op amper 1,6 km van het einddoel!!! Dan is terugkeren de enige mogelijkheid. En ondertussen begint de avond te vallen...

***

Met de bus naar Epina en starten aan Chorros de Epina.



De Ermita van Chorros de Epina, in de regen...



We willen afdalen naar Tazo, om dan via Arguamul de Ermita Santa Clara te bereiken.




Eerst door het stille dorpje Epina.  Een handvol huizen...



De weg naar Tazo is wel verbazend mooi! Palmbomen sieren de hele omgeving.







Even terugblikken naar Epina?



En nu vooruit!  In de verte komt al een eerste opklaring boven de oceaan.



Enkel bange bewoners, toch nog nieuwsgierig?




Voorlopig is het nog volop genieten van de omgeving








Boven het Canarische Eiland La Palma hangt een dik wolkendek.

De eerste huizen van Tazo, ver beneden ons.



 Ook hier een kapel,  Ermita van Tazo.



 Omhoog naar Arguamul, om een van de haarspeldbochten te ontwijken.



Even achterom kijken ... naar een heel verlaten gebied.







Dit is La Gomera. We bevinden ons bij 3.



De voorbije nacht heeft het hier flink geregend. Heel wat steenslag op de weg.





Het zicht op de zee blijft betoveren...



En hier beneden -onvoorstelbaar- staan huizen. Helemaal geïsoleerd van de bewoonde wereld...










De spannende etappe kondigt zich aan, heel onschuldig. Tussen die huizen van  Arguamul op de flank van de berg moeten we omhoog.




Nog een laatste bevestiging. We zitten op het goede spoor...naar Santa Clara...



Vele pogingen, langs vele bergweggetjes, maar ze eindigen allemaal in een chaos van struiken, takken, slijk en natte, glibberige stenen.





Hopeloos! Onbewoond! Stilte alom!
We keren de lange weg terug langs de Ermita van Tazo.




De regen doet ons de das om.  Na een uur zwoegen vinden we helemaal bovenaan  de Carreterra tussen Epina en Santa Clara.  Onze voeten raken diep verzopen in de modder.



En van mooie panorama's richting zee is al lang geen sprake meer...



Eindelijk! De Ermita Santa Clara..



Nog anderhalf uur afdalen naar Vallehermoso door de Barranco de la Era Nueva.




Lichtjes op het kerkhof. 



Vallehermoso op armlengte!



We zijn wát blij als we om 20 u weer thuiskomen! Het was een verrassend lange weg...

Gevonden op internet:

Sin duda, Arguamul es el lugar ideal para "perderse" en La Gomera más profunda.

of:

Zonder twijfel is Arguamul de ideale plek om "verdwaald" te raken in het diepste stuk van La Gomera.



Vandaag rustdag!