maandag 2 april 2018

Louise-Marie en de Muziekberg

Paasmaandag en de wandelclub de Chatons van Ronse organiseert haar Muziekboswandeling.

En wij doen mee!

De startplaats is Louise-Marie. Tegen het donkere Muziekbos schuilt het kerkje van de parochie Louise-Marie.




In de volksmond noemt men het Louise, een parochie waarvan een aantal inwoners van Etikhove, Nukerke, Schorisse, Ronse en Ellezelles deel uitmaakten (nu Maarkedal en Ronse).
Hier in deze omgeving zijn de Vlaamse Ardennen op zijn best: een geanimeerd heuvelachtig landschap met mooie bossen, glooiende landwegen, rust en stilte.










We maken vandaag 2 luswandelingen. 
De eerste lus loopt langs de Donderij en enkele heel mooie (maar natte!) wandelpaden naar de Holbeek en de Spichtenberg. 








Wat verderaf tussen de bomen staat de Molen Ter Sleepe. Momenteel een vakantiewoning.




Het is weer veel op... en neer...








Gelukkig geen regen vandaag!




Einde van de eerste lus!




We kiezen voor een tweede lus. En die loopt door het Muziekbos, een cluster van dicht bij elkaar gelegen bossen. Het bos is meer dan 100 ha groot en bedekt grotendeels de Muziekberg, één van de bekendste getuigenheuvels van de Vlaamse Ardennen. Het bos volgt de glooiingen van de Muziekberg.





Op het hoogste punt van het Muziekbos werd in 1864 de Geuzentoren op een oude grafheuvel gebouwd.






Hier is ook een groot terrein voor Heideherstel.




Buiten het bos stoten we nog op een overblijfsel van een watermolen.




Zicht op Ronse 




Zicht op Nukerke, links boven waar de 2 kranen bij de kerk staan.



Nog een stuk bos. Het moet gezegd: er moet op heel wat plaatsen in die Mooie Vlaamse Ardennen iets gedaan worden voor de wandelaar! Niet alles voor de  fietser! De wandelaar  eindigt hier iedere dag met heel erg vuile schoenen!

Heel wat paadjes zijn echt niet te doen!




Terug naar af.


Op het vernieuwde dorpsplein van Louise-Marie staat een mooie sculptuur van liefst 550 kg in roestvrij staal. Het is 3 m hoog en stelt een originele notenbalk in een open cirkel voor. Het kunstwerk is typisch voor  Louise-Marie, gelegen aan de voet van de Muziekberg waar in het verleden tal van muziekactiviteiten plaatsvonden.





***



zondag 1 april 2018

Pasen op de Wolvenberg

Rustdag vandaag. 



Niet voor de renners van de 102de Ronde van Vlaanderen. 

18 hellingen in dit beestenweer, 5 kasseistroken, 265 km!

En bij momenten véél regen!

























ZALIG PASEN  aan iedereen!

zaterdag 31 maart 2018

Van de Wolvenberg naar de Scheldevallei

In het wielrennen is de Wolvenberg vooral bekend door de Ronde van Vlaanderen. Sinds 1999 is het één van de eerste hellingen waar de renners over moeten op hun weg naar de finish. Het is een smalle asfaltweg met een gemiddeld stijgingspercentage van 6,8 %.












Vanaf de Wolvenberg zicht op Oudenaarde.




We stappen  door Edelare tot aan de Schelde in Ename.



En vandaar terug.

In Edelare vinden we dit monument ter ere van Abraham Hans (1882-1939). Hij was een Belgische onderwijzer van Nederlands afkomst die in België bekend werd als schrijver. Bekend boek is o.a. Bakelandt en zijn grote roversbende uit het Vrijbos (1910)




De Wolvenberg omhoog is inderdaad een kuitenbijter...

We stappen de Ruiterstraat in, alle ingrediënten voor de Ronde zijn aanwezig...





Mater in zicht.





De Sint-Martinuskerk in Mater.




Mater is een deelgemeente van Oudenaarde. Qua oppervlakte ook de grootste deelgemeente.

Achter de kerk bevindt zich een ten dele veel oudere kapel, die aan de Materse patroonheilige Sint-Amelberga gewijd is.





Buiten de dorpskern bestaat Mater hoofdzakelijk uit landerijen, weiden en akkers, die alle op een heel heuvelachtig, glooiend terrein gelegen zijn.


En ja, sommige landbouwers houden het netjes!




We dalen af naar Ename. Hier kijken we op de 'Scheldevallei van op de Blote'.



Het laatste stukje van de tocht is er eentje door het  Bos t' Ename.



En morgen?

We 'parkeren' ons op het steilste deel van de Wolvenberg om te genieten van de onmenselijke inspanningen van die stoere binken...

Wordt vervolgd!


vrijdag 30 maart 2018

Langs de hellingen van de Ronde


Elk jaar opnieuw denderen de wielerklassiekers over de kronkelende kasseibanen, heuvels en holle wegen van de Vlaamse Ardennen.

Bossen en vergezichten vormen de rode draad vandaag. De holle wegen, paadjes, bossen, hellingen en beekjes maken deze wandeling vermoeiend maar onvergetelijk.

Inderdaad, enkele kuitenbijters maken het vandaag voor ons een pittige wandeling.

Om te beginnen starten we vanuit Berchem naar Kwaremont.


De kerk van Kwaremont




Kwaremont, een pittoresk dorpje in het hart van de Vlaamse Ardennen dankt zijn naam aan een toponiem van Romeinse oorsprong (1119), met name "vierkante berg". Het dorp is 852 ha groot en telt ongeveer 700 inwoners.


Vanop de Kwaremont krijgen we mooie vergezichten.



De kasseien van de Oude Kwaremont


En paadjes, veel paadjes!


 
En nu richting Paterberg, te herkennen aan de VIP-tent voor de volgende Ronde.



Uitstekende bewegwijzering voor elke wandelaar!



Ook veldweggetjes voor elke wandelaar...
























En nu naar het Kluisbos in Kluisbergen!

We bevinden ons hier precies op de grens tussen Vlaanderen en Wallonië. Ook in Henegouwen hebben ze een fantastisch wandelnetwerk ontwikkeld: Pays des Collines.


De paaltjes zien er iets anders uit, maar heel 'leesbaar'.








Vanop de Kluisberg kijken we neer op Russeignes. 

Of zoals de tekst op de zitbank: 

"Daar aan de overkant het weidse Waalse land"




Het Kluisbos is 300 ha groot.Het grootste deel, zo'n 200 ha ligt inVlaanderen. De rest in Wallonië.




We lopen dus ook op de Taalgrens!



Deze weg is de 'tastbare' taalgrens...



"Het hoogste punt is in zicht. De blik op oneindig gericht."




Zo'n pad is een makkie!








De Liefdesbron in het  Kluisbos. En ja, er komt water te voorschijn...




Ruien, waar vorig jaar de drie hoge schoorstenen en de koeltoren van een oude elektriciteitscentrale gecontroleerd tot ontploffing zijn gebracht. 

Opgeruimd staat netjes...







Nog een paar knipoogjes...




Het was een vermoeiende, maar 
heel gevarieerde tocht.
En het is de hele tijd droog gebleven...

(Knooppunten: 23-21-37-69-70-65-20-16-49-46-19-43-9-52-76-53-8-7-2-5-4-23)