maandag 7 november 2016

Het Jaagpad tussen Middelburg en Veere

Voor de tocht (21 km) van vandaag starten we in Seerooskerke, een piepklein dorp op Walcheren. Het is een typisch Walchers dorp met een kleine oude dorpskern, een kerk met kerkplein, wat nieuwbouw en een aantal boerderijen in de omgeving.















De Johanneskerk van Serooskerke








Langs graswegels richting Sint-Laurens.

Wat nu? De boer die ploegde voort... en wij... wij trekken wel onze plan!




















In Sint-Laurens stond vroeger het Kasteel Popkensburg.

We lezen :"Nadat Laurens de Witte van Citters in 1862 was overleden liet zijn zoon Jacob de Witte van Citters het kasteel in 1863 publiek veilen. Agelink van Rentergem te Middelburg werd voor f.4501 de nieuwe eigenaar en liet het tot verontwaardiging van velen met de grond gelijkmaken."


 Zo heeft het kasteel eruit gezien.







Dit is het vijvertje als laatste restant...




De meerpaal in Sint-Laurens



Het Inundatiemonument in Sint Laurens (gemeente Middelburg) is een houten meerpaal met 2 zwarte plaquettes.  Een witte lijn geeft aan hoe hoog het water hier gekomen is. Op de voorzijde is een kaart van Walcheren aangebracht, met gegevens over het dichten van de dijken.

We lezen:

'INUNDATIE WALCHEREN 1944-1946IN OKTOBER 1944 WERDEN DE DIJKEN VAN WALCHEREN DOOR DE GEALLIEERDEN OP VIER PLAATSEN GEBOMBARDEERD EN DOORBROKEN. HET DOEL WAS DE UITSCHAKELING VAN DE ZWARE DUITSE KUSTVERDEDIGING OM DE AANVOERROUTE VOOR DE GEALLIEERDE TROEPEN OVER DE WESTERSCHELDE NAAR ANTWERPEN ZO SNEL MOGELIJK IN GEBRUIK TE NEMEN. EEN GROOT DEEL VAN WALCHEREN KWAM HIERDOOR BIJNA ANDERHALF JAAR ONDER ZEEWATER TE STAAN. OP 19 JANUARI 1945 WERD DE HOOGSTE WATERSTAND VAN 2,05 METER BOVEN N.A.P. BEREIKT. OOK IN SINT LAURENS WERD DOOR HET ZOUTE ZEEWATER EN DE EB- EN VLOEDSTROMEN VEEL SCHADE AANGERICHT AAN GEBOUWEN, BOERDERIJEN EN LANDERIJEN. VERVOER VAN MENSEN EN GOEDEREN WAS ALLEEN OVER WATER MOGELIJK. DEZE MEERPAAL HERINNERT AAN HET FEIT, DAT SOMMIGE BEWONERS DAAROM EEN BOOT IN HUN TUIN HADDEN AFGEMEERD. PAS NADAT IN FEBRUARI 1946 HET LAATSTE DIJKGAT WERD GEDICHT KON BEGONNEN WORDEN AAN HET HERSTEL VAN DE OMVANGRIJKE SCHADE.

OKTOBER 2004

DORPSVERENIGING SINT LAURENS.'


De tocht gaat verder naar Middelburg.


Onderweg een meevaller...



In Middelburg zelf krijgen eendjes een veilige broedplaats.





Middelburg telt heel wat mooie gebouwen en pleintjes.




Het Stadhuis op de Markt



Ook hier pittoreske brugjes...



...en een haven, zo typisch voor heel wat Zeeuwse dorpjes.



En nu via het ruim 6 km lange jaagpad naar Veere.





Dé attractie van onze dag: 280 schapen op weg naar nergens...



En wat info voor de wandelaar...



Hele vluchten bergeenden onderweg!



We naderen Veere. Hier de kerk.



En het stadhuis.



Het haventje van Veere



en de Molen  De Koe



Ondertussen is de hemel al wat uitgeklaard!


De 'overzetboot' om de andere kant van de kreek te bereiken.



Het Veerse bos en de Veerse kreken zijn ontstaan als gevolg van de inundatie van Walcheren aan het einde van de 2de wereldoorlog. De toen gevormde diepe getijdegeulen en het daarna rondom aangeplante bos hebben zich ontwikkeld tot een prachtig wandelgebied. 










En nu naar Gapinge.



Bijna in Gapinge.  Een zonnig doorkijkje naar de Molen 'de Graanhalm'. De molen bepaalt het dorpsgezicht van Gapinge. De molenbiotoop lijkt in 300 jaar nauwelijks veranderd.




En nu terug naar Serooskerke. Na 21 km dik tevreden over deze gevarieerde wandeling. 
Nog een knipoogje naar eventuele snoepers onder ons...




Tot morgen!


(Knooppunten: 24-25-52-53-54-55-84-25-26-71-72-44-11-13-71-72-76-17-16-14-34-32-31-25-24)

zondag 6 november 2016

Naar de Oosterschelde...


Een fikse hagelbui tussen de vele regenvlagen door, hevige wind  in de striemende regen... Alle ingrediënten voor een gure herfstdag aanwezig! Maar wij gaan toch op stap.







Langs het Veerse Meer trekken we vandaag richting Oosterschelde.



Aan de overkant baadt Veere  in een schuchter zonlicht



(Voorlopig nog) mooie witte wolkjes in de (voorlopig nog) blauwe lucht



Als we de haven van Kamperland naderen komen dreigende wolken al heel dichtbij






In dit gure herfstweer stappen we verder  richting Sophiapolder aan de Oosterschelde. 




Langs de Oosterschelde is het flink uitwaaien, maar wel verlaten en mooi



En dát wordt onze picknickplek als het even ophoudt met regenen.

















We keren terug naar het Veerse Meer. Kleur of zwart-wit, het maakt niet uit!



Nog even, en dan zijn we thuis!



Nog een knipoog!



















Morgen beter weer?

(Knooppunten: 84-81-80-52-51-61-69-53-51-52-80-81-84)

zaterdag 5 november 2016

De Schotsman op Noord-Beveland


Zeeland bestaat uit Zeeuws-Vlaanderen grenzend aan Vlaanderen, Walcheren, Tholen, Zuid-Beveland, Sint Philipsland, Schouwen-Duiveland en Noord-Beveland. Behalve Zeeuws-Vlaanderen zijn het allemaal schiereilanden of voormalige eilanden. Dank zij de Delta-werken en heel wat bruggen en dammen zijn die gebieden met elkaar verbonden en dus voor iedereen bereikbaar.


We stranden vandaag in Noord-Beveland en vinden een thuis in het dorp Kamperland, de grootste plaats op het eiland.
En we trekken meteen op verkenning van de onmiddellijke omgeving.

Aan de overkant van het Veerse Meer ligt Veere.


We trekken al vlug een mooi stuk bos in, waar het kleurenpalet ons vertelt dat het inderdaad herfst is.



De Schotsman was een schorrengebied met hier en daar wat duintjes waar het getij veel invloed op had. Na de afsluiting van het Veerse Meer in 1961 viel het droog. De Schotsman heeft open stukken schraal grasland, slikrandjes en duinen. 


 

De open graslanden worden begraasd door robuuste Schotse Hooglanders.




Heel nabij ligt de Oosterscheldekering, verbinding met het eiland Schouwen-Duiveland.



De vele windmolens draaien op volle toeren, want wind genoeg hier!



En dat het vandaag al wat kouder is, vertelt deze stevige knaap.


Het  'Eindeloos Eiland, wandelnetwerk Noord-Beveland' heeft ons op deze tocht van 12 km begeleid.

(Knooppunten: 84-45-44-43-41-42-50-44-45-84)

Tot morgen!