Ransberg in de Velpevallei

Vandaag trekken we naar het noorden van de Getevallei.

We starten te voet uit ons vakantiehuis 't Koetshuis in Neerlinter en bevinden ons onmiddellijk in het wandelnetwerk Getevallei.

Een paar voetwegen om de dag goed in te zetten.

En dit is Voetweg 80.

We volgen de paadjes en komen voorbij een eenvoudig kapelletje.

Wat verderop een knuppelpad om de drassige grond te vermijden. Goed gedaan!

Aandacht, aandacht!

Tientallen boomgaarden in de vroege ochtendzon.

En dit bushokje heeft in de loop der tijden zijn degelijkheid meer dan bewezen!

In de verte op een heuvel ligt Ransberg. Het witte 'ding' rechts is de watertoren.

Even bevinden we ons op het grondgebied van Budingen. Deze voetweg leidt ons naar het Kasteel á Speculo.

Achter deze haag bevindt zich het Kasteel, maar wij kunnen er niets van zien.

 

En nu richting het Tienbundersbos. Dit levert ons mooie beelden...

Nieuwe boomgaarden worden aangelegd.

Bij de bestaande boomgaarden vinden we heel regelmatig een boom met kleine appeltjes. Deze zullen wel een bepaalde rol hebben?

Bij knooppunt 321 lopen we nu richting Drieslinter op de 'Ijzerenweg', de vroegere spoorwegbedding.

Dikke pech: in Drieslinter zijn de drie horecazaken langs deze weg  gesloten!

En de boeren hebben al veel winterwerk gedaan. Er werd al flink gezaaid...

Na Drielinter keren we huiswaarts. Met 22 km in de benen genieten van een rustige avond!

Want... morgen trekken we van Zoutleeuw naar Sint-Truiden.

(Knooppunten:109-110-13-14-15-16-327-328-331-330-329-326-324-323-322-321-17-18-1-10-138-139-11-105-109)

Geetbets, Grazen en Rummen

Schitterende dagtocht vandaag! 15 graden en dat op 1 november! 

We vertrekken uit Geetbets, op zo'n 12 km van Neerlinter voor een tocht langs akkers, bos, boomgaarden, groenbemesters en via onnoemelijk veel veldwegen.

***

In Geetbets zoeken we de weg naar Grazen.

Het spitse kerktorentje is al van ver zichtbaar.

De ochtendzon schittert op de herfstkleuren van de fruitbomen.

Aangekomen in Grazen.

De O.L.-Vrouwkerk

Op het dorpsplein van Grazen ligt een motor van een neergeschoten Duitse "Stuka". Op 12 mei 1940, de derde dag van de oorlog, wordt een Duitse Junkers duikbommenwerper, beter gekend al de beruchte 'Stuka' tijdens een luchtgevecht neergeschoten door een jachtpiloot van het Derde RAF Squadron. Het Duitse jachtvliegtuig vat vuur en crasht in Rummen. 

Voetwegen hebben hier niet altijd een naam, maar wel altijd een nummer.

We lopen langs duizenden fruitbomen.

We steken de Melsterbeek over.

Schitterende bosweggetjes!

Volgende deelgemeente van Geetbets is Rummen.

De restanten van kastelen, een klooster en grote hoeven vertellen de rijke geschiedenis van Rummen, het oudste dorp van Geetbets (1078). Vondsten uit de steen-, ijzer-, en Romeinse tijd laten een oudere menselijke aanwezigheid vermoeden. De naam 'rummen' moet men interpreteren als 'ruim, ruime vlakte'. Het waren vooral de graven van het graafschap Loon die het dorp vorm gaven. Maar het lot van Loon werd ook hier beslecht tijdens een belegering in 1365.

Na Rummen stappen we door het Warandebos.

Het Warandebos is het laatste overblijfsel van wat ooit het magnifieke kasteeldomein van de laatste graaf van Loon was, Arnold van Rummen. Na jaren van strubbelingen met het prinsbisdom Luik kwam het in augustus 1365 tot een directe confrontatie. Het Luikse leger vernielde het slot.

Het reliëf van het bos is te wijten aan restanten van de vernielde burcht.

Altijd iets om bij te leren...

Een heel mooi stuk natuur is de Aronst Hoek.

Hier worden we voor verder onheil gewaarschuwd!

Even van de rust en het groen genieten...

Hier is de Gete op weg naar Halen om daar in de Demer uit te monden.

We keren nu terug naar Geetbets.

Wat verder vinden we dan deze wegaanduiding op de grond.

Deze boer heeft zich duidelijk niets aangetrokken van de wandelaar...

Hier moeten we dwars door het veld want het paadje is niet meer! Al een geluk dat het niet regent...

Ook in Geetbets woedde de Groote Oorlog...

Mooie tocht in schitterend herfstweer! Het was weer genieten...

(Knooppunten:4-45-427-428-424-425-423-422-421-418-419-414-410-408-407-404-403-402-401-400-49-42-43-429-40-1)

Het Vinne, wandelen over het water...

Voor de tocht van vandaag keren we terug naar de groene oase rond Zoutleeuw.

Na de brug over de Kleine Gete komen we voorbij het vroegere Hospital, voormalig klooster van de Grauwzusters.

Hier vinden we volgende tekst

Heel vlug verlaten we de bebouwde kom en bewandelen de Verbrande Brug.

Daar staan ze dan, met 13 aan tafel..

Het Vinne is een Provinciaal Natuurdomein.

Het meer was tot in 1841 het enige natuurlijke meer in Vlaanderen, lager gelegen dan de Gete. Aan de rand van het water werd sinds de middeleeuwen turf gewonnen als brandstof. Vanaf 1841 werd het meer drooggelegd met een pomp. Rond 1930 werd het gebied bebost met canadapopulieren, die de NV Union Allumetières gebruikte voor haar luciferproductie. In 1974 kocht de provincie Brabant het 95 ha grote Vinne om het uit te bouwen voor natuurgerichte recreatie. In 2004 besloot de provincie Vlaams-Brabant het drooggelegde meer te herstellen: de pompen werden stilgelegd en het gebied werd omgetoverd tot het grootste natuurlijke binnenmeer van Vlaanderen. Het open water met moerasbegroeiing vormt een nieuwe thuis voor vogels en insecten. Wandelwegen, knuppelpaden, schuilhutten, vogelkijkhutten, kijktorens en infoborden maken onze wandeling nog boeiend en aangenaam.

En vandaag trekken we rond het meer.

Maar eerst een kijkje nemen bij het begin...

In deze heel mooie en hoge kijkershut krijgen we natuurlijk een overzicht van wat ons zo dadelijk te wachten staat.

Achter ons ligt het bezoekerscentrum en een grote kruidentuin.

De grote bijenkorf is een bezienswaardigheid.

We trekken langs de oever van het meer en moeten al vlug over dit knuppelpad, wandelend over het water... 

Wat verder kunnen we in deze kijkhut gluren naar de bewoners van dit gebied.

Het knuppelpad leidt ons terug naar het bos.

Na het verlaten van deze heerlijke brok natuur volgen we het wandelnetwerk richting Budingen via een echte holle weg.

In Budingen ter hoogte van de Terweidenstraat, op een steenworp van de kerk, vloeien de Grote en de Kleine Gete samen. Van hier meandert de rivier als de Gete verder richting Halen waar ze in de Demer uitmondt.

Links de Kleine Gete en rechts de Grote Gete.

De tocht gaat verder richting Helen-Bos.

Tussen de akkers, weiden en bossen stoten we heel dikwijls op charmante kapelletjes.
Zoals hieronder de bakstenen kapel van Sint-Job.
Vermoedelijk staat hier al sinds 1680 een kapel die vroeger bezocht werd door bedevaarders die last hadden van zweren, aambeien en andere onprettige kwaaltjes.

Na Budingen komt Helen-Bos aan de beurt.

Nieuw aangeplante boomgaarden.

We naderen Zoutleeuw en steken nog maar eens de Kleine Gete over.

Hier komt de Kleine Gete dan Zoutleeuw binnen.

En in Zoutleeuw komen we nu voorbij de Sint-Leonarduskerk, gebouwd tussen de 13de en de 16de eeuw in Gobertangesteen. De Beeldenstorm in 1566 en de Franse Revolutie in 1789 gingen aan de kerk voorbij zodat het indrukwekkende kunstpatrimonium intact bleef.

Tijd voor een koffie! Hadden we wel verdiend, vinden we...