vrijdag 9 september 2016
Bretaye - Le Chamossaire - Forclaz - Lac des Chavonnes - Bretaye
Klaar voor de nieuwe dag?
Niet teveel rondkijken, want een glad en modderig paadje.
Aan de overkant dorstig vee in dit warme weer.
donderdag 8 september 2016
Van Col de Bretaye naar Les Diablerets
Het wordt een lange tocht vandaag. En een tocht met een paar vervelende verrassingen...
Starten doen we aan het Lac de Bretaye.
Vandaar gaat het via het Lac Noir naar Perche.
Mooie panorama's om ons op dreef te helpen
Nog voor we Perche bereiken passeren we de werken voor een nieuw skiestation.
Even verder wordt alle 'verkeer' tegengehouden. Bomen moeten gesnoeid worden om de kabelbaan te installeren. En zo'n exemplaar moet eerst vallen...
We naderen Perche, een gehucht met een handvol boerderijen en huizen.
Gelukkig blijven we (voorlopig) op het juiste pad.
Even achterom kijken naar Perche, blinkend in de zon...
We hadden de weg goed uitgekiend, dankzij onze nieuwe kaart. Maar daar beslisten al deze werken anders over! "Il n'y a plus de route". We zien het weggetje wél liggen, maar we geraken er niet bij! We moeten op onze stappen terugkeren...
Het is klimmen naar boven, naar de Col d'Encrène (1936 m)!
Daarboven krijgen we een ander panorama.
Het gehucht daar in de diepte is nog eens Taveyanne.
We lopen nu een eind op de kam van de berg en genieten van een 360°-panorama.
En ja! Daar onder die witte wolken, daar is de top van de Mont Blanc.
Kijken, kijken!
Ook hier zijn grote werken bezig. Andermaal een nieuw skistation.
En door die werken was de geplande weg afgesneden, wat we pas een half uur later beseften!
Nu is het dalen, richting La Bierle, door een heel nat bos met gladde, smalle en moeilijke paadjes.
En soms lopen koeien over dezelfde paadjes. Dat wordt schoenen poetsen vanavond!
Beneden ligt Vers l'Eglise.
Maar wij stappen richting Les Diablerets.
Nog even wachten op de bus naar Villars.
Mooie tocht door de boeiende vergezichten, maar moeilijke afdaling tussen de Tête de Meilleret en het weggetje naar Diablerets.
woensdag 7 september 2016
Les Chaux-Solalex-Anzeinde
De verborgen vallei
Gewapend met een nieuwe stafkaart en genietend van weertype 10 (!) vertrekken we uit Les Chaux op 1754 m.
Het eerste traject gaat naar Solalex. Via la Mérine.
Het gaat vooral dalend en dat is na de inspanning van gisteren aardig meegenomen.
Vergezichten alom !
Richting Solalex
Richting La Barboleuse
Na een goed uur stappen krijgen we Solalex (op 1462 m) in het vizier.
Links van ons een indrukwekkende hoge rotswand...
Nu komt het tweede traject: De verborgen vallei
In anderhalf uur brengt de stijgende wandeling van Solalex naar Anzeindaz (of Anzeinde) ons naar een echte bergwereld met klaterende watervallen en bergkoeien.
Bepaalde stukken van de wandeling zijn vrij steil en avontuurlijk.
We wandelen de hele tijd links van het bergriviertje l'Avançon (gisteren!) dat gevoed wordt door gletsjers en smeltende sneeuw. Ook nu nog ligt boven sneeuw.
Als we even terugkijken welke weg we aflegden, dan zitten we nu in een vallei die van uit Solalex niet meer te zien is.
En dan komen we eindelijk aan bij Anzeinde. Doel bereikt!
Hierboven is het druk. Veel koeien en enkele refuges waar wandelaars eventjes verpozen.
We bevinden ons op 1876 m en staan versteld van de grootsheid van de toppen die ons omringen: een amfitheater in een alpenweide van meer dan 1000 ha groot.
Tijd om terug te keren. Nog 45 minuten dalen doen we nu via de grindweg voor jeeps.
Het einddoel Solalex komt steeds dichterbij.
Het is de hele dag schitterend weer gebleven! Het was voor ons een wandelhoogdag!
Abonneren op:
Posts (Atom)