vrijdag 9 september 2016

Bretaye - Le Chamossaire - Forclaz - Lac des Chavonnes - Bretaye

Klaar voor de nieuwe dag?
Daar gaan we weer!


Starten zoals gisteren in Bretaye, maar nu gaan we de andere kant op.


We verlaten Bretaye (1806 m) en kijken even achterom.




In 20 minuten stijgen we naar 1976 m.

Beneden ligt Villars te schitteren in de vroege ochtendzon.



Rechts van ons Le Chamossaire (2112 m), met natuurlijk een  skistation.



En bij Roc d'Orsay op 1976 m staat een felle sneeuwruimer...







Gedaan met stijgen, nu gaat het richting La Forclaz (+/-1300 m), dus zo'n 600 m naar beneden door het bos.

Links beneden ligt Aigle en rechts Leysin.  Het lange witte gebouw is dat van Intersoc.



We draaien nu de hele tijd rond Le Chamossaire en komen al wat dichter bij Leysin.



Dit is de berg Le Chamossaire waar ook het skistation ligt.



Aan de schaduwzijde van de berg is het paadje nat, heel smal en glibberig...
Oppassen geblazen dus!

We komen voorbij Lurtier, een plaatsje in het bos op 1475 m.

Seffens moeten we over de boom klimmen!



En dan het verlossende moment! We mogen het bos verlaten en krijgen mooie vergezichten in het volgende dal. Een verademing!




Als in een schilderijtje...




Juist voor La Forclaz slaan we een asfaltwegje in naar Les Perrettorins.

En vanaf nu is het weer in stijgende lijn door een ander bos naar Lac des Chavonnes.
Nog even achterom kijken voor we het bos induiken...



Niet  teveel rondkijken, want een glad en modderig paadje.
Onderweg nog een waarschuwing...



Lac des Chavonnes.



Aan de overkant dorstig vee in dit warme weer.
Even dichterbij zoomen.



Rustpauze aan het meer.

Na een hele omzwerving is het nu terugkeren naar Bretaye.



Mooi wandelweer en veel groene natuur. Zo hebben we het graag!

Voor wie goesting heeft:



Doen!

donderdag 8 september 2016

Van Col de Bretaye naar Les Diablerets

Het wordt een lange tocht vandaag. En een tocht met een paar vervelende verrassingen...

Starten doen we aan het Lac de Bretaye.



Vandaar gaat het via het Lac Noir naar Perche.



Mooie panorama's om ons op dreef te helpen



Nog voor we Perche bereiken passeren we de werken voor een nieuw skiestation.



Even verder wordt alle 'verkeer' tegengehouden. Bomen moeten gesnoeid worden om de kabelbaan te installeren. En zo'n exemplaar moet eerst vallen...



We naderen Perche, een gehucht met een handvol boerderijen en huizen.



Gelukkig blijven we (voorlopig) op het juiste pad.



Even achterom kijken naar Perche, blinkend in de zon...




We hadden de weg goed uitgekiend, dankzij onze nieuwe kaart. Maar daar beslisten al deze werken anders over!  "Il n'y a plus de route".  We zien het weggetje wél liggen, maar we geraken er niet bij! We moeten op onze stappen terugkeren...





Het is klimmen naar boven, naar de Col d'Encrène (1936 m)!


Daarboven krijgen we een ander panorama.


Het gehucht daar in de diepte is nog eens Taveyanne.




We lopen nu een eind op de kam van de berg en genieten van een 360°-panorama.



En ja! Daar onder die witte wolken, daar is de top van de Mont Blanc.



Kijken, kijken!



Ook hier zijn grote werken bezig. Andermaal een nieuw skistation.



En door die werken was de geplande weg afgesneden, wat we pas een half uur later beseften!

Nu is het dalen, richting La Bierle, door een heel nat bos met gladde, smalle  en moeilijke paadjes.



En soms lopen koeien over dezelfde paadjes.  Dat wordt schoenen poetsen vanavond!



Beneden ligt Vers l'Eglise.



Maar wij stappen richting Les Diablerets.




Nog even wachten op de bus naar Villars.

Mooie tocht door de boeiende vergezichten, maar moeilijke afdaling tussen de Tête de Meilleret en het weggetje naar Diablerets.



woensdag 7 september 2016

Les Chaux-Solalex-Anzeinde

De verborgen vallei


Gewapend met een nieuwe stafkaart en genietend van weertype 10 (!) vertrekken we uit Les Chaux op 1754 m.



Het eerste traject gaat naar Solalex. Via la Mérine.
Het gaat vooral dalend en dat is na de inspanning van gisteren aardig meegenomen.


Vergezichten alom !

Richting Solalex



Richting La Barboleuse



Na een goed uur stappen krijgen we Solalex (op 1462 m) in het vizier.



Links van ons een indrukwekkende hoge rotswand...



Nu komt het tweede traject: De verborgen vallei


In anderhalf uur brengt de stijgende wandeling van Solalex naar Anzeindaz (of Anzeinde) ons naar een echte bergwereld met klaterende watervallen en bergkoeien.


Bepaalde stukken van de wandeling zijn vrij steil en avontuurlijk.




















We wandelen de hele tijd links van het bergriviertje l'Avançon (gisteren!) dat gevoed wordt door gletsjers en smeltende sneeuw.  Ook nu nog ligt boven sneeuw.



Als we even terugkijken  welke weg we aflegden, dan zitten we nu in een vallei die van uit Solalex niet meer te zien is.



En dan komen we eindelijk aan bij Anzeinde. Doel bereikt!



Hierboven is het druk. Veel koeien en enkele refuges waar wandelaars eventjes verpozen.
We bevinden ons op 1876 m en staan versteld van de grootsheid van de toppen die ons omringen: een amfitheater in een alpenweide van meer dan 1000 ha groot.

































Tijd om terug te keren. Nog 45 minuten dalen doen we nu via de grindweg voor jeeps.




Het einddoel Solalex komt steeds dichterbij. 




Het is de hele dag schitterend weer gebleven! Het was voor ons een wandelhoogdag!