Land van Streuvels

Vandaag starten we onze nieuwe ontdekkingstocht!

In de Leiestreek heeft Westtoer een tiende wandelnetwerk onder de naam 'Land van Streuvels' ingewandeld. Dit nagelnieuwe netwerk situeert zich in de zuidoosthoek van de provincie West-Vlaanderen. De naam van het netwerk verwijst natuurlijk naar de schrijver Stijn Streuvels, wiens woonhuis 'Lijsternest' in Ingooigem recent door de Provincie is gerenoveerd en ingericht als museum en schrijversresidentie. De trajecten lopen over het grondgebied van Anzegem, Zwevegem en Wortegem-Petegem. Het omvat de deelgemeenten Anzegem, Vichte, Gijzelbrechtegem, Kaster, Tiegem, Ingooigem en Otegem.

En het is in Otegem dat we onze nieuwe thuis vonden.

Na de middag een eerste verkenningstocht.

We verlaten Otegem  langs de Klein Ronsestraat. Even achterom kijken...

We wandelen voorbij het Lijsternest...

...en trekken naar de Sint-Antoniuskerk in Ingooigem.

Tussen 1854 en 1856 is de kerk gebouwd. De relikwie van de patroonheilige werd uit Doornik naar de kerk van Ingooigem gebracht in 1669. De kerk heeft als bijnaam 'de papieren kerk' omwille van haar hoogte en lichte muren.

Streuvels' grafmonument bevindt zich tegen de zuidmuur van de kerk.  

Het is ontworpen door zijn zoon Paul Lateur.  

Het andere grafmonument is dat van Hugo Verriest, vriend van Streuvels en pastoor in Ingooigem van 1895 tot 1912. 

Verriest wordt de 'Vlaamse Levenswekker' genoemd, omdat hij de studerende jeugd wakker maakte voor haar eigen taal en cultuur.

In die tijd stonden intellectuele belangstelling en studie gelijk met Franstaligheid.

Langs Klijtberg  stappen we naar Vichte.De 'Oude Kerk' van Vichte is een vrij goed bewaard romaans kerkje in Doornikse steen. Nu is de kerk beschermd als cultureel patrimonium.

Het Oud Kasteel Vichte

In het wandelnetwerk worden tegelpaden en kerkwegels geïntegreerd en met elkaar verbonden. 

Zelfs vogels moeten soms een moeilijke keuze maken...

Als eerste tocht was dit een meevaller.

Het soms glooiende landschap maakt ons volop enthousiast om morgen weer op pad te gaan.

(Knooppunten: 70-71-72-73-62-63-17-18-20-16-15-2-3-4-5-6-68-67-70)

Het Verdronken Land van Saeftinghe

Vandaag is de afspraak om 10 u aan het Bezoekerscentrum in Emmadorp.
We worden er verwacht voor een rondleiding van 3 u met gids. 

Zo'n rondleiding door het Verdronken Land van Saeftinghe is een onvergetelijke ervaring. De gids begeleidt de wandeling en neemt ons mee door schorren en slikken. Diepe geulen met modder vormen onderdeel van de route.

Het is een stevige wandeling door het oerlandschap van Zeeland, omringd door de natuurelementen zand,water en wind. We maken kennis met de geschiedenis en de rijke natuur van dit grootste brakwaterschor van Europa: de begroeiing, de geulen, de vogels... Dit enorme natuurgebied is zomaar 3 500 ha groot.

De gids wil al eens kijken welk publiek ze meekrijgt vandaag. Een eerste geul oversteken...

Het Verdronken Land van Saeftinghe, dat is ruige natuur op de rand van land en water. Dat is een zilte wildernis!

Het gebied leeft op het ritme van het getij: het zilte water van de Westerschelde stroomt bij elke vloed het gebied binnen; bij eb zakt het water weer.

In de verte de kerncentrale van Doel en de haven van Antwerpen

Via de 3 hoofdgeulen, die zich dan in het gebied vertakken, komt het water tot vlak bij de dijk. Onderweg ontmoet het zilte water zoet Schelde(rivier)water en wordt brak.

Kleine slakjes ... heerlijke vogelmaaltijd...

Het gebied is beschermd natuurgebied. Vanwege het gevaar, zoals de sterke getijdenstroom, drijfzand, modder en de kans te verdwalen is maar een deel vrij toegankelijk.
We trekken door kreken en geulen.

Er staat welgeteld één boom in het gebied. Een wilg met een kraaiennest.

We lopen door vele geulen, kleine en grote...

Het resultaat van al dat geploeter?

Onze wandelvakantie zit er op. We hebben 2 weken lang genoten van 2 belangrijke gebieden: Oost-Zeeuws-Vlaanderen  in Nederland en het Belgische Land van Waas.

Dijken en water, bos en water, kreken en rietkragen, kleine veldwegels, heel veel natuur. Heel veel stilte!
Dorpjes waarvan we nog nooit hadden gehoord: Emmadorp, Paal, Drieschouwen, Graauw, Zandberg, De Klinge, Kemel, Bazel  ... en daar waar we onze thuis vonden: in Clinge, strategisch gelegen tussen Zeeland en Vlaanderen.  

Het was GRENZELOOS GENIETEN!

***

.  En dit wordt onze volgende afspraak!

Bij leven en welzijn...

Axel en Smitsschorre

Het is een mistige morgen.  We trekken naar Axel om van daar uit een mooie brok natuur te ontdekken.

De Kleine Kreek is gelegen tegenaan het centrum van Axel. In de verte de Nederlands Hervormde Kerk van Axel.

Achter de watertoren ligt Smitsschorre. 

De 60,6 m hoge met baksteen beklede watertoren uit 1936 werd officieel geopend in januari 1937. De toren is bewaard in zijn oorspronkelijke staat. Het is een van de hogere watertorens in Nederland. De watertoren is op de begane grond ingericht als tentoonstellingsruimte.  

De Smitsschorre

Dit binnengedijkte, laaggelegen schor dankt zijn bijnaam aan de kanaalwerken uit de zestiger jaren. In 1968 werd het Kanaal van Gent naar Terneuzen verbreed en verdiept. Het vrijkomende zand werd via pijpleidingen op het Smitsschorre-gebied gespoten. Daardoor veranderde dit laaggelegen land van een moerassige laagte in een droge, stuivende zandvlakte. In 1985 kreeg Staatsbosbeheer de opdracht om het grootste deel van het terrein te bebossen. Anno 2004 begint zich hier een natuurgebied van enige allure te ontwikkelen. 

Er is hier zelfs een golfterrein.

Het is nog kil en mistig deze morgen.

Heel wat konijntjes duiken het bos in als wij naderen.

Het hele natuurgebied strekt zich uit van Smitsschorre tot de Axelse Kreek en omvat ook de Zwartenhoekse Kreek. 

Via Drieschouwen trekken we terug naar Axel.
Ondertussen is het zonniger weer en dat is een goed signaal voor de landbouwers!
Deze landbouwer vult zijn laadbak met plantaardappelen.

En nu het veld op!

De molen van Axel.

Axel beschikte vroeger over een vijftiental geregistreerde Rijksmonumenten. Deze stenen korenmolen is een van de opvallendste. (1749-1750)

En morgen... dan bezoeken we het Land van Saeftinghe met een gids.

Doei!

Op stap met de Smokkelaars

Vandaag trekken we naar Stekene - Hellestraat voor een georganiseerde wandeling.

We kiezen voor de omloop van 20 km.

Het is een ontspannende tocht door heel veel bos. We hoppen geregeld over de grens en genieten van het vele groen.

Ook vandaag stoten we op een reconstructie van de 'dodendraad'.

Na het natuurgebied De Wilde Landen komen we in het gebied St.-Jansteen.

Veel bewoners in het bos. Niemand thuis?

En onvermijdelijk zitten de Clingse Bossen in het circuit.

En nu naar het Stropersbos, een niet te missen natuurparel van zo'n 500 ha met statige dreven, open plekken met heide en grote grazers. Samen met de aanpalende groengebieden is het Stropersbos één van de grootste bos- en natuurcomplexen in Oost-Vlaanderen.

Door het gebied loopt De Linie, die tijdens de Erfenisoorlog (1703) een belangrijke verdedigingswal vormde tegen onze noorderburen...

Terug naar Hellestraat.

Na 20 km zon en wolken...