Boekhoute, een vissersdorp zonder haven.

Geen regen vandaag maar héél véél wind! En een tocht van 22 km in het Meetjesland.

We stappen langs de Staakstraat naar het centrum van Assenede om daar aan het Monument van de Dijkwerkers een eerste halt te houden.

In 1494 sloofden de mannen zich uit om een 25 km lange ringdijk aan te leggen. Dit monument moet ons herinneren aan de noeste arbeid van toen.
Dat er de laatste dagen veel water gevallen is kunnen we hier niet ontkennen. Maar het levert natuurlijk altijd mooie plaatjes in dit toch wel desolate landschap.

Boekhoute is een deelgemeente van Assenede

Tegenover de kerk van Boekhoute staat het heel mooie Kasteel Ter Leyen. Het waterkasteel is geheel omringd door  een walgracht en prachtige tuin. Al in 1410 was er sprake van de eigendom van een zekere Jan Sloeven uit Gent onder de naam  'Goed Ter Leyen'.
In eerste instantie zou het gebouw gefungeerd hebben als een versterkte herenhoeve.  Sinds 1580 kreeg het de naam 'Kasteelhof'.  Het kreeg haar huidige uitzicht in renaissancestijl. Op 11 januari 1977 werden het kasteel en de bijhorende omgeving beschermd als monument.

In 1952 lag Boekhoute nog aan de zee dankzij de Braakman, een voormalige zeearm van de Westerschelde. Toen sloten de Nederlanders de Braakman af en werd Boekhoute een vissersdorp zonder haven. Er zijn nog wel garnaalvissers die dagelijks de Westerschelde opvaren vanuit Breskens en Terneuzen. Op het dorpsplein vinden we de vissersboot BOU 8. 

De boten dragen trouwens het opschrift BOU (naar de oude schrijfwijze Bouchaute). De vissersboot die ook ISABELLA werd genoemd ligt bij de kerk. Het is een lemmershengst die in 1973 in het dorpscentrum werd geplaatst om de herinnering aan het vissersverleden van het dorp levendig te houden. De boot was 40 ton zwaar, zijn mast 10 m hoog en zijn netten 20 m lang.

We verlaten Boekhoute en krijgen nog een mooi zicht op de kerk.

We stappen verder met zicht op de Isabellapolder en krijgen heel wat info op mooi geïllustreerde panelen.

We ontdekken nog een handmatige stuw.

We bevinden ons opnieuw in de open ruimte van het Krekengebied In het landschap zijn dijken en kreken de sporen van een eeuwenlangs strijd tegen de zee.  Na moeizame inpoldering van het gebied, dat amper een paar meter boven het zeeniveau ligt.

In de verte ligt Boekhoute.

Op de terugweg veel knotwilgen...

(Knooppunten: 54-55-53-50-49-48-47-55-54-56-57)

Tot morgen!

Canisvliet bij Sas van Gent

Op deze allesbehalve zonnige zondag beperken we ons tot een kortere wandeling. Van uit Assenede stappen we via het wandelnetwerk naar de kreken van de Canisvliet in Westdorpe (Nederland). Een prachtig landschap, ideaal voor recreatie op minder regenachtige dagen!


De weg er naartoe

In de verte de kerk van Sas van Gent

Het natuurgebied van de Canisvliet is een waar vogelparadijs.  Het gebied ligt vlakbij het zeekanaal Gent-Terneuzen.

"De Canisvliet is een gebied van kreekresten, bossen en vochtige weilanden. Het is ontstaan uit schorren en slikken en heeft een rijke historie. In de Canisvliet zwemmen vissen als Snoek, Karper en Brasem rond. Libellen zetten hier hun eieren af. In de rietkragen broeden rietzangers, rietgors en bruine kiekendief. Op de weiden broeden weidevogels, zoals de grutto en zomertaling. Hier overwinteren vele soorten ganzen. 

De kreek achter de bomen en de hoge rietkragen

Mooi en bijzonder is het kruipend moerasscherm, een in Nederland heel zeldzaam familielid van de selderij, die in de graslanden voorkomt. Een groot deel van het gebied is het hele jaar door vrij toegankelijk. Vanwege de bijzondere plantengroei is Canisvliet aangewezen als Natura-2000 gebied." (VVV ZEELAND)

Druk verkeer op het kanaal Gent - Terneuzen

En nu terug naar onze 'thuis'.  Met zicht op onze privé-kreek... in Assenede.

Morgen hopen we op een langere tocht!

De kreken van Assenede

Assenede en zijn deelgemeenten lagen eeuwenlang op de vloedlijn tussen land en zee. Geregeld waren er zware overstromingen. De natuur zorgde hierdoor voor de mooiste kreken van het Meetjesland. De Meetlanders betaalden daar een zware tol voor: een verdronken en verwoest land bleef achter...

In de verte de kerk van Assenede

In dit Asseneedse krekengebied stappen we in de gietende regen. De weerman had  het goed voorspeld maar kon ons niet binnenhouden...

Paadjes waar onze voeten een beetje nat van worden...

Polders ontstaan door het indijken van gronden

Met dit  klein lichtpuntje zijn we al weer tevreden...

Prachtige kreken! De Grote Kil en de Kleine Kil. Tegen de Nederlandse grens in de Gezustersstraat ligt de Grote Kil, ongeveer 2 km lang en 12 hectare groot. Aan de andere kant van de Gezustersstraat blinkt de Kleine Kil. Deze twee killen worden ook de ‘Gezusterskreken’ genoemd. 

De Grote Kil

De Kleine Kil

Samen met enkele ‘bodemloze putten’ of oude dijkdoorbrekingen vormen al deze kreken het Asseneedse krekengebied. Het Krekenlandschap is bij overstromingen ontstaan na het wegtrekken van de zee. Het voorkomen van diverse zoutminnende planten wijst op de mariene oorsprong van deze kronkelende kreken.

Duidelijk signaal voor de bezorgers van reclamebladen!

Straatjes verzuipen..

Dicht bij de grens.  Op de dijk staat een grenspaal.

We komen voorbij de Rode Geul

De Rode Geul is 10 hectare groot. Ze ligt veel meer afgelegen, ook in privébezit en is niet bereikbaar, wat haar uniek maakt. De Rode Geul glimt in de verte ten noorden van de Doornendijkstraat. Een paradijs voor vogels, kleine fauna en zeldzame vegetatie.

Meetjeslandse polders strekken zich uit van Maldegem tot aan Zelzate. In de polders zetten wandelaars de longen wagenwijd open. De open ruimte is er immens, de natuur etaleert er zich in de overtreffende trap en waterplassen zijn haast onmetelijk. 

Ondanks een hele resem natte kleren en schoenen hebben we genoten!
Morgen hopelijk een wat drogere uitstap?

(Knooppunten: Staakstraat, 58-62-63-64-64-61-60-59-58-Staakstraat. Goed voor 15 km regenplezier!)

België-Nederland, een verhaal van grens-hoppende wandelaars

Assenede en Sas van Gent

Voor een reeks nieuwe uitdagingen hebben we ook deze keer ons terrein zorgvuldig gekozen. 

Uitvalsbasis wordt Assenede, een gemeente in Oost-Vlaanderen en gelegen op de grens met het Nederlandse Zeeland. 

De gemeente ligt in de regio Meetjesland en telt zo'n 14 000 inwoners.








Een eerste stop aan het stadhuis van Assenede.

Van de Sint-Petrus en Sint-Martinuskerk is weinig te zien.  Ze staat in de steigers.

Sas van Gent is de plaats waar we in  dit miezerig weer ons eerste licht opsteken.

De geschiedenis van Sas van Gent is nauw verbonden met die van de Belgische stad Gent.  Sas van Gent was uit militair oogpunt een belangrijke vesting.  Als handels- en industriegebied is de ontwikkeling pas in de tweede helft van de negentiende eeuw goed op gang gekomen.

Gent zocht in de 16de eeuw een betere uitweg naar zee.  Dat werd gevonden door het graven van een kanaal naar de Papeguele die in verbinding stond met de Braakman.  In de Graafjansdijk, die toen als waterkerende dijk fungeerde, werd een sluis (een sas) bebouwd. Deze kostbare sluis moest worden beschermd en zo ontstond een kleine hoofdzakelijk uit militairen bestaande nederzetting die 'het Sas van Gent' werd genoemd.
Er werden ook militaire vestingen gebouwd: 7 bolwerken. Sommige hadden een groot ondergronds gangenstelsel.

Alleen het bolwerk Generaliteit is hier nog van over.

De Molenberg, het voormalige bolwerk Generaliteit. Op dit bolwerk staat een achtkantige molenromp, de restanten van een in 1830 gebouwde stenen molen. De achtkantige vorm is in Zeeuwsch-Vlaanderen uniek.  Onder dit bolwerk bevinden zich gemetselde gangen die gebruikt werden voor opslag en aanvoer van munitie.  

Hartje Sas van Gent

Bij het water ontmoeten we de Schepentrekker: dit beeld is het symbool van het oudste beroep van Sas van Gent, toen de nederzetting vooral diende als 'sluis' van Gent.

Overal staan infoborden met interessante weetjes.

Het oude haventje

Rond het Kanaaleiland is het mooi wandelen, maar de regen is een forse spelbreker.

Even uitrusten?

Op het Kanaal Gent-Terneuzen varen de grote schepen richting Westerschelde

En Nederlanders zeggen het zoals ze het denken...

Tot morgen!

Lippensgoed-Bulkampveld, de laatste tocht!

Om de wandelweek goed af te sluiten stoppen we vandaag nog even in Beernem.

Het Lippensgoed-Bulskampveld is een 232 ha groot provinciaal domein.
Het bestaat uit restanten van een heidegebied, akkers, loofbossen, weiden en naaldbossen. 

Een knuppelpad

Er is ook een neogotisch kasteel met een park en een kruidentuin.  

Ongeveer 27 ha bos, heide en weiden aan de Bornebeek worden als natuurreservaat beheerd door Natuurpunt.

Lopen over het water...

Veel kleuren op deze regenachtige herfstdag

En zo eindigt dan onze wandelweek: dik tevreden over het warme herfstweer, het wandelnetwerk en het verblijf in het Meetjesland.

En ... weldra ontdekken we een ander en mooi stuk Vlaanderen!  We gaan op tocht in de streek van Sas van Gent.