Pajottenland op zijn best!

We hadden nog nooit van Herfelingen gehoord...maar vandaag is dit het startpunt voor 27 km natuurschoon!

Herfelingen is een deelgemeente van Herne en ligt te  midden  van glooiende weiden en akkers. En met dit mooie weer (25°!) hebben de boeren heel veel werk!

Ons eerste doel is Bos Ter Rijst.  De blauwe hyacinten en de witte bosanemonen kleuren onze dag! Park Ter Rijst behoort tot het prachtigste landschap dat het Pajottenland te bieden heeft.  Met zowel het kasteelpark en vijver (samen 49,5 ha) en een bosreservaat (28 ha) biedt dit landschapspark een lusthof voor natuurliefhebbers.  Ook voor vogelliefhebbers is dit een aards paradijs: het aantal vogelsoorten is gigantisch...

In Terlinden eindelijk een terrasje voor een koffie. (Er zijn hier heel weinig terrasjes...)

Nu op weg naar Heikruis, met een kerktoren die al van heel ver zichtbaar is. 

Langs heel wat veldwegen arriveren we in Kester.  En eindigen doen we daar waar we begonnen: Herfelingen.

Het landschap bij Herfelingen.  Rechts de kerk.

Zin in een originele neuspiercing?  Hier wat inspiratie!

We naderen Bos Ter Rijst

Bloemenpracht! Het hele bos staat er vol van!

Park Ter Rijst is inderdaad een klein paradijs

De knooppunten wijzen ons de weg...

Overal zijn boeren aan het werk!

En sommige boeren hebben zelfs een eigen containerpark. Handig maar...

...een vloek in dit betoverend groene landschap!

Het kerkje van Heikruis

Mooi werk gedaan vandaag!

Het was een stralende dag! We hebben genoten.

(Knooppunten: 444-445-446-447-432-431-430-353-352-356-355-354-356-355-448-364-357-358-359-361-271-362-343-267-365-261-260-259-266-442-444)

Van Pepingen naar Halle

Bij deze zonnige lentemorgen leidt de tocht ons van Pepingen door het glooiende landschap naar Halle.
Ook vandaag is het volop genieten  van het Pajottenland!

Ons startpunt Pepingen is opgenomen in de lijst van de 50 mooiste dorpen van Vlaanderen. 



Heel veel veldwegen.

Het lijkt alsof een aardverschuiving in Bellingen de dorpskern van de kerk scheidde.  De statige kerk staat tussen de akkers terwijl de huizen veel lager in het landschap staan, in de beekvallei.  De kerk maakte ooit deel uit van een abdij die op deze plek stond.

Halle in het vizier.

Op de Grote Markt staat het stadhuis

en de Sint-Martinusbasiliek

In de nissen onderaan de toren liggen oude kanonballen die herinneren aan de belegeringen van de stad in  1489 en 1580.

Waterspuwers, altijd origineel!

Overal bloesems...

Het was een mooie tocht, 26 km lang.

(Knooppunten:363-339-338-334-332-331-329-328-324-323-385-384-381- Halle- 391-392-394-386-388-389-321-32-318-317-316-314-315-337)

Tot morgen!

Rustdag

Rustdag in Wondelgem

Morgen zijn we er weer!

Drie provincies op één dag

Een zonnige morgen, een heerlijke lentedag! 

Bij de kerk van Viane ligt het startpunt van onze tocht.  

Viane is een dorpje in de provincie Oost-Vlaanderen en een deelgemeente van Geraardsbergen.  Het ligt in het zuidoosten van de provincie in de Denderstreek, tegen de grens met Vlaams-Brabant en Henegouwen.

Panorama's om van te dromen...

Hier even buiten Viane.

Ook zij genieten volop van de eerste warme dagen!

In het Akrenbos

Op stap naar het Manhovebos.

Ook hier is het schilderachtig mooi

Volgende halte is Bever.  Het landelijke Bever ligt helemaal op het meest zuidwestelijke puntje van de provincie waar het Pajottenland, Henegouwen en Oost-Vlaanderen elkaar raken.  Het dorp telt zo'n 2 100 inwoners, maar wel liefst 101 kapelletjes.  Straatnamen zijn er amper, hele wijken dragen hier dezelfde naam.

En nu terug naar Viane

"Ik was er ook bij vandaag!"

Tot morgen!

(Knooppunten: 22-21-20-19-18-507-515-514-513-512-511-500-501-502-52-53-54-59-58-5-510-509-20-21-22 - goed voor 24 km)

En de Parel van het Pajottenland is GOOIK

Niet zo warm als de voorbije dagen, maar met 16° heel behoorlijk wandelweer.
Starten doen we in Gooik, in hartje Pajottenland.

Dit is een deeltje van de kaart van het wandelnetwerk Pajottenland.

Een beetje reclame in Gooik is hier op zijn plaats...

Gooik is een heel charmant dorp op de helling.  Het ligt genesteld in de luwte van een zachthellende heuvelkam en beschut tegen strakke winden.

Vol goeie moed vertrekken we langs de kleine veldwegeltjes.

Al vlug ligt Gooik achter ons

Richting Strijland is het landschap glooiend.  In de verte het Neigembos waar we heen gaan.

Het weggetje hoeft niet breed te zijn...

... en de doorgang ook niet...

Soms is wat asfalt meer comfortabel

In het Neigembos wordt getypeerd door 4 uitzonderlijk goed bewaarde "groebes".  Ze zijn ontstaan ongeveer 12 000 jaar geleden, na de laatste ijstijd. Toen het klimaat weer opwarmde, schuurde het smeltwater diepe geulen uit in steile hellingen.  Om die reden wordt een groebe ook een smeltdal genoemd. Toen langzamerhand alle ijs was gesmolten kwamen deze valleitjes droog te liggen en werden ze veelal gebruikt als voetweg door de lokale bevolking.  Een groebe is een uniek biotoop dat vaak zeldzame fauna en flora herbergt.  Om erosie en biotoopvernietiging te voorkomen zijn drie groebes ontoegankelijk en werd de grootste uitgerust met een knuppelpad.

Volgende halte is het Berchembos. Het bos vraagt behoorlijk wat klim-en klauterwerk.  De hoogteverschillen zijn groot maar dat zorgt voor schitterende taferelen.

En nu richting  de Zepposmolen

Maar eerst komen we aan een juweeltje van een wilgenhut.  Een groene oase van rust... gebouwd door Natuurpunt.

En hier is de Tragische Molen, de Hertboommolen of de Zepposmolen van Onze-Lieve-Vrouw-Lombeek. In de jaren zestig was Kapitein Zeppos een begrip. Senne Rouffaer speelde de hoofdrol in de populaire jeugdreeks en zijn huis was deze fraaie Hertboommolen.

Terug naar Gooik nu. 

Tevreden over deze mooie tocht van 22 km! 

( Knooppunten:27-28-203-222-224-223-230-273-229-211-15-16-811-812-810-809-808-807-806-803-802-801-816-800-268-231-232-24-25-21-29-28-27)