Haasje-over ... over de grens

De zon lokt ons al vroeg naar buiten voor de ontdekking van de Zwinstreek,  uniek in vele opzichten.

Eerst en vooral voor haar diverse fauna en flora, slikken en schorren, voor het voortdurende samenspel van zee en wind dat de vegetatie en het landschap in belangrijke mate bepaalt en dat zorgt voor buitengewone natuurpracht.

We lopen langs de Kievittepolder en krijgen al meteen een kleurrijk zicht op het Zwin.

Ook de schapen op de dijk zijn enthousiast in het vroege zonlicht...

Langs de Kanaalweg lopen we naast de Internationale Dijk naar het infocentrum over het Zwin. Door werken voor een nieuw natuurcentrum (klaar tegen 2015) is er maar een beperkte toegankelijkheid...
Jammer.

Maar het aangrenzend Vlaams Natuurreservaat "De Zwinduinen en-polders" is 222 ha groot!  Voldoende natuur voor een hele dag wandelplezier...

We lopen langs de Kleyne Vlakte en Tobruk.  De Kleyne Vlakte is zowat de internationale luchthaven waarbij de vogels ook vaste tijdstippen in het jaar hanteren voor vertrek en aankomst. 

Hier vinden we bewoners allerhande...

Langs groene duinen. Tot op de dijk.

Van ver is het kunstwerk 'Hospitality' of 'de haas' te zien. Het opvallende beeld werd gecreëerd door de Brit Flanagan en kwam hier in 1997 terecht.  Het is één van de 5 identieke beelden die over de hele wereld verspreid staan.

De tocht gaat naar de drukke dijk in het Zoute.  Contrast met de stiltegebieden van de voorbije uren.

We keren terug via de  Groenpleinduinen waar we over het Knuppelpad lopen. 

Op de Hazegrasdijk lopen we terug...

En... wie is bang voor de ooievaar?

Mooie natuur!  We hebben genoten...

De 23 km van vandaag bezorgden ons een vroeg lentegevoel.

(Knooppunten: 81-15-1-6-7-11-12-22-21-4-14-15-16-1-12-15-81)

Door natte polders en op hoge dijken

Met behulp van de wandelkaart 'Grenzeloos wandelen in West Zeeuws-Vlaanderen' gaan we vandaag op stap.  We beginnen op de dijk bij de Noordzee.   Geen bebouwing. Dus geen hoge flatgebouwen zoals aan onze Belgische kust...  Ongerepte natuur!

Er is heel wat verkeer  op de Noordzee.

Altijd wat interessante uitleg onderweg...

Langs de Zwarte Polder naar Nieuwvliet-Bad.

Op de dijk tussen de lager gelegen Strijdersgatpolder en Sint-Janspolder wagen we ons in het Bos van Erasmus. Dat het de laatste dagen heel veel regende zien we aan onze schoenen... Het is er een heel slijkerig gedoe!

Op de vierhonderd Polderdijkgaat het richting Cadzand en van daar naar Terhofstede.

De Molen 'Nooit gedacht' in Cadzand.

Laatste halte van de dag is Retranchement waar we nabij de kiosk een warme chocolademelk drinken.

Vóór en na Retranchement is het genieten op de Wallenroute, een mooi stukje natuur.

Het laatste stuk is wandelen op de grens, een simpele stippellijn tussen Nederland en België.  

Links van ons is het genieten van het grote stuk natuur van het Zwin. 

Daar gaan we een van de volgende dagen zeker naartoe!

Vandaag bijna 24 km gestapt zonder regen...we hebben al erger meegemaakt!

(Knooppunten: 81-23-25-52-21-22-51-43-41-12-15-81)

Gluren bij de buren van Zeeuws-Vlaanderen* Deel 1 (2014)

De Nederlandse provincie Zeeland  is een land van overkanten.  Aan de horizon verschijnt telkens weer een ander landje.  Met elk zijn eigen gebruiken, volksaard, dialect, klederdracht en landschap.  In deze oase van rust en natuur liggen de eilandjes Schouwen-Duiveland, Tholen, de Bevelanden, Walcheren.  Maar ook Zeeuws-Vlaanderen dat het zuidelijkste deel is van die provincie.  En daar zijn we nu op wandelvakantie...

Het typische van Zeeuws-Vlaanderen is het landschap:  de dijken met hoge bomen, de prachtige kreken, de oneindige landweggetjes met oude knotwilgen, de natte graslanden, de duinen, de zand- en kleigronden.

Schatten van moeder natuur in overvloed dus!

Zeeuws-Vlaanderen is bij uitstek geschikt om te voet te ontdekken.  Dankzij het netwerk van uitgestippelde paden en weggetjes gaan we deze week op ontdekken van de verborgen kreken, sfeervolle polderdijkjes, stoere boerderijen, verrassende dorpjes en oude smokkelpaden.  En dat in gezonde zeelucht!

Hier worden wandelaars inderdaad  in de watten gelegd met een uitgebreid wandelnetwerk...

In Cadzand komen we deze sluiswachter tegen...

Tussen 1870 en 1875 werd met kruiwagen, schop en veel goedkope mankracht het afwateringskanaal tussen Cadzand en het Zwin gegraven om het overtollige oppervlaktewater van de vruchtbare polders af te voeren naar zee.  Een sluis met zware sluisdeuren was daarbij noodzaak om te voorkomen dat bij vloed de polders zouden overstromen.  Bij eb staat het water aan de landzijde  van de zeesluis hoger dan aan de zeezijde. Vroeger was het de taak ban de sluiswachter bij eb de zware deuren open te draaien.  Zo werd het overtollige water richting zee geloosd.  Tegenwoordig wordt het water dat men teveel heeft via grote pompen gewoon weggepompt en is men het ook kwijt en kan men het zonder sluiswachter stellen. Pieter de Lijser, de laatste echte 'sluuswachter vâ 't havetje vâ Kezand' stond model voor het beeldje.  

TENERIFE, geen playas maar vooral veel natuur!

14 dagen  lang zijn we weer verwende natuurmensen..

Zondag 12 januari 2014

Heerlijke kustwandeling uit de zuidpunt van Tenerife

Na 2 dagen acclimatiseren en evenveel kortere tochten beginnen we vandaag aan het grotere werk…Wie meent dat het zuiden van Tenerife slechts een kale puinwoestijn is, wordt op deze wandeling uit de droom geholpen: op een steenworp afstand van de drukte van Los Cristianos wacht ons wandelaars wonderschone,  veelal eenzame en onbedorven kustlandschappen met wolfsmelksoorten en cactussen, lavakliffen  en vulkaankegels,  getijdenpoeltjes en zandige baaien.  

We starten in Las Galletas aan het kiezelstrand.

Typische plantengroei: cactussen

Het kustpad is niet zo moeilijk te ontdekken.

Weldra lopen we langs een kilometerlange overdekte bananenplantage.  Even binnengluren...

Echt indrukwekkend! 

De bananen zijn al netjes verpakt terwijl ze nog aan de plant hangen.

Aan de westkant van de plantages ligt het eerste doel van de wandeling, de vuurtoren van Rasca. Het terrein van Malpais de Rasca werd in 1987 beschermd.  Ongerepte kustnatuur waar we maar al te graag door wandelen. Richting Palm Mar.  

Malpais de Rasca, beschermd natuurgebied

Nu loopt het pad vlak langs de kust steil omhoog en allesbehalve gemakkelijk, ja, soms gevaarlijk.  

We kiezen het pad dat begint bij het verlaten van Palm Mar en ons via een sterk vervallen rijweg (zie foto boven) naar de hoogvlakte Mesa de Guaza leidt. 

Economische crisis in Palm Mar. Zo zien we heel veel verlaten gebouwen in aanbouw ...

Even rondkijken levert altijd mooie plaatjes.

Eén enkele wegwijzer onderweg... We zijn gelukkig op het juiste pad...

Los Cristianos komt steeds dichterbij.  Via een reeks van stenige haarspeldbochten dalen we af.  De drukte van de badstad staat in schril contrast met de stilte van de voorbije uren.. We lopen langs de "promenade" de laatste 6 km van de dag, richting ons hotel.

Los Cristianos in zicht

Wat kunstenaars met zand en water kunnen...

Maandag 13 januari 2014

 

De Roque del  Conde, het symbool van het zuiden.

De markante Conde, ook wel het ‘symbool van het zuiden’ genoemd is een van de meest indrukwekkende panoramabergen in het zuiden van Tenerife.  Tijdens de klim doorkruist het oude herderspad drie barranco’s of kloven. Het wordt een mooie maar moeilijke tocht.

Hij ligt daar voor ons.

We starten in Arona en zoeken het verharde ezelspad in de rotswanden aangelegd, richting de eerste barranco.

Het pad loopt door oude akkerterrassen, langs een vervallen boerderij met dorsvloer. Wat volgt is een steile klim naar het topplateau.  Vroeger werd hier haver en gerst geteeld. Nu is het een groene oase van rust…

Bij het stijgen hebben we zicht op de enorme bananenplantages van gisteren  en de volgebouwde kust...

Het hoogste punt van de Conde wordt gemarkeerd  door een betonnen zuil.  We zien de Teide even achter de opkomende wolken verdwijnen...

We genieten niet alleen van een prachtig zicht op de zuidwestkust tussen de luchthaven, Los Cristianos en los Gigantes, maar ook op de zuidwestelijke calderaomgeving en vooral op de Teide.  Nog meer wolken komen aandrijven en ontnemen ons tijdelijk het zicht op de besneeuwde top van de Teide, het hoogste punt niet alleen van Tenerife maar ook van Spanje.

Net iets te groot om mee naar België te nemen...

"Laat mij maar rusten in de zon... ik voel me goed"

Mooie wandeling!

Dinsdag 14 januari 2014

Kleine en Grote Gala

Erjos is het beginpunt van deze leuke, zeer gevarieerde en mooie wandeling door het westelijke Tenogebergte. We lopen om de beboste toppen van de Grote en Kleine Gala en genieten opnieuw van veel mooie uitzichten. De streek waar we ons bevinden is een echt wandelgebied.  Dit valt vooral te merken aan de duidelijke bewegwijzering van de verschillende wandelpaden.  Een pluspunt! Maar vandaag zitten we noorderlijker, dus kouder, dus meer bewolking…

We starten op het grote hoofdplein van Erjos en stappen al vlug in een holle weg richting de poelen en vijvers  in het dalbekken van El Mosquero, een leefgebied voor talrijke watervogels en –planten. 

Via heel wat haarspeldbochten door het struikgewas en wat omzwervingen komen we aan de Cumbre de Bolico. Hier vinden we een infobord over de "opvang" van water.  Vele netten moeten hier het water uit de voorbijtrekkende wolken opvangen.  Via een gootje komt het water in een reservoir terecht. Te gebruiken voor wie het nodig heeft...

We volgen het bergpad dat langs de westelijke helling van de grote Gala naar de Degollada de Mesa loopt en bevinden ons meteen heel dicht bij de Mascakloof, dé toeristische topper in deze regio.

De weg terug gaat nu dalend naar Santiago del Teide.

Gedurende deze afdaling hebben we constant zicht op de Teide die zich om de haverklap laat omringen door witte wolken… Er ligt nog sneeuw.  Het moet er nog veel kouder zijn dan hier…

Mooi contrast:  op 14 januari pronkt  een eerste amandelboom met wat schuchtere bloesems! Lente op Tenerife...

En eindigen doen we bij de kerk van Santiago del Teide.

Woensdag 15 januari 2014

Barranco Seco of afdalen naar Puerto de Santiago?

Ellende troef vandaag!  We starten in El Molledo, maar stappen in Santiago del Teide uit de bus… Toch een heel mooi begin van de wandelroute TF 65. We dalen naar Taimamo en passeren aan  mooie meren.  Van uit Taimamo lopen  we de weg door de Barranco Seco, richting de Oceaan.  

De weg is lastig, veel te lang en we keren terug. Via een andere barranco zouden we wel naar het kustdorpje Puerto de Santiago kunnen afdalen.  

Als we bijna ons doel bereiken blijkt het pad te zijn verdwenen.  De laatste stormen en stortvloeden in Tenerife hebben blijkbaar heel wat schade aangericht.  Er zit niets anders op dan de lange weg terug te stijgen… Oef!

Ruw en lastig wandelpad!

Hier stappen we over gestolde lava.

"Hola!"

Ondertussen is het kouder geworden, mistiger ook en er valt nattigheid.  We moeten nog zo’n dik uur wachten op de bus in de bocht van Taimamo.  Bijna onderkoeld… In Las Americas schijnt de  zon volop, ook op het terrasje waar we onze eerste cafe con leche van de dag drinken.  Gelukkig maar!

Donderdag 16 januari 2014

La Caleta

Heel veel zon.  Vandaag blijven we de hele dag 'beneden'.

Puerto Colón in de voormiddag.

Naar Nelly en Juul in de namiddag. Een fris wijntje onder Vlamingen in Tenerife en in de zon. Heerlijk is dat!

Boven het eiland La Gomera hangt een dik wolkendek.

De drukke jachthaven Puerto Colón baadt in de zon maar in de bergen komen weer heel veel wolken opzetten.

Het vissershaventje La Caleta, met talrijke visrestaurantjes.

Wolken net voor de zon ondergaat...

Vrijdag 17 januari 2014

Naar Paisaje Lunar, het maanlandschap

Het maanlandschap behoort tot de grootste natuurwonderen van het eiland: als minaretten groeien de wonderlijke, fel beige puimsteenzuilen uit de helling aan beide kanten van de Barranco de las Arenas, groene dennen vormen daarbij een heerlijk contrast. Een echt sprookjeslandschap.

Het moet vandaag een mooie tocht worden.  We vertrekken uit Vilaflor langs een moeilijk pad omhoog.

Voorlopig schijnt de zon volop maar naarmate we stijgen verdwijnt ze achter de wolken. 

Verborgen in het prachtige dennenbos  boven Vilaflor ligt het Paisaje Lunar.  Witgekleurde aardpiramiden steken in een barranco plotseling omhoog uit het heldere groen van het bos...

Toch wel een heel indrukwekkend landschap

De mist komt aanzetten en het is tijd voor een trui en een jas.  We kiezen voor de gemakkelijkste terugweg en via de 2 grote haarspeldbochten bereiken we de bushalte in Vilaflor waar we nog een uurtje in het koude weer op de bus wachten.  Ook aan de kust waait het heel hard en is het ineens veel kouder geworden…

Zaterdag 18 januari 2014

Van Las Galletas  naar Los Abrigos langs het kustpad

We blijven weer beneden, in de zon.  In de bergen zijn er al heel veel wolken te zien en dat belooft niets goeds.  We vertrekken langs Ten Bel (Las Galletas) en gaan via het kustpad naar Los Abrigos.  Mooie weg over de Montaña Amarilla tot aan het haventje van Los Abrigos.  Mooi weer ook. Terrasje onderweg. 

De ruwe kustlijn

Montaña Amarilla, de gele berg

Het kustpad

Het keienstrand onderweg

En verschillende golfterreinen langs de kust

Monument in Las Galletas

Zondag 19 januari 2014

Naar Playa Paraiso en Callao Salvaje

Zon om te beginnen, later zwaar bewolkt.  Langs de promenade naar La Caleta.  Vandaar langs heel veel natuur en heel veel barranco’s aan de kust.  En ruig kustpad.  We stappen naar Puertito, een heel klein vissersdorpje in een kleine baai.  We trekken verder naar Playa Paraiso.  Nog een cafe con leche  en tijd om terug te keren...

Creatief met keien...

Het vissersdorpje El Puertito

 Zo  leven sommigen hier in de natuur...

De zee... altijd boeiend, altijd weer anders...

Maandag 20 januari 2014

Van El Médano naar Las Galletas   langs het kustpad

Met de bus naar El Médano, ook een heel klein vissersdorpje helemaal in het zuiden van Tenerife.  Via Montaña Roja naar Los Abrigos.  Via het vissershaventje, de jachthaven en 2 grote golfterreinen trekken we naar Las Galletas.  Op een terrasje in de zon smaakt de koffie en de cake! 

De weg is ons doel...

Het kustplaatsje El Médano aan de voet van de Montaña Roja

Zicht op het 'binnenland'

Montaña Roja

We stappen tussen de Oceaan en een enorme tomatenserre

In dit ruwe landschap duiken soms verrassend mooie bloemen op

Het haventje van Los Abrigos

Dinsdag 21 januari 2014

Van Arona via Ifonche naar Adeje

Geweldige hoogtewandeling boven de zuidwestkust.
De hoogvlakten boven Arona en Adeje ontsluiten voor ons wandelaars een mooi en afwisselend wandelparadijs, met steeds een heerlijk uitzicht naar beneden op de kust, maar ook in de afgronden van de barranco's.  

We stappen een beetje te vroeg uit de bus in Arona en moeten dus een kilometer extra stijgen naar de kerk van het dorpje waar de  lange wandeling begint.  Op de weg naar Vilaflor stappen we de volle natuur in voor de rest van de dag.  Het is stijgen tot in Ifonche.  

 Roque Imoque in het vroege zonlicht

Een kijkje rondom

Plots zijn ze er weer... die vervelende wolken die ons ieder panorama ontnemen...

We wandelen langs een grote, ronde dorsvloer in het zadel tussen de Roque Imoque en de Roque de los Brezos.   

Adeje blijft ons doel...

En dan is het lopen door een immens sparrenbos richting Barranco del Fuente. Het is een hele weg, eerst dalen, dan weer stijgen.   Het bos dat hierop volgt is een waar avontuur… Soms is het puur op het gevoel dat we een bepaalde weg volgen en zonder de wegbeschrijving die we in onze wandelgids vinden zouden we hopeloos verloren lopen.  Daarbij zien we ook heel weinig van de omgeving.

Over de vlakke, rotsige bergrug naar een klein, in de rotsige ondergrond uitgehouwen waterkanaal  en dan naar beneden.

We komen aan de splitsing Taucho of Adeje… En dan begint de ellendigste weg van deze veertiendaagse.  2uur duurt het dalen naar Adeje. 2 uur grote rotsblokken, steengruis, ezelspaden… Het is soms springen van de ene steen op de andere…

Dit is het "pad", echt niet te doen!

Soms klaart het even uit en dan weten we weer waar we ons bevinden

Maar Adeje hier beneden ontdekken we tussen de wolken.

In Adeje staat de bus ons letterlijk op te wachten en aan de kust wacht ons nog een heerlijk drankje in een zachte avondzon…

Woensdag 22  en donderdag 23 januari 2014

Nog wat vakantie graag...

Het is goed geweest.  Vandaag  en morgen genieten we van de zon en de deugddoende warmte. We blijven aan de kust. We flaneren door de straten en op de ‘promenade’ tussen La Caleta en Los Cristianos. We doen al eens een terrasje en kijken, kijken, kijken ....

Tenerife, we hebben er van genoten!



Volgende afspraak met onze wandelblog in Zeeuws-Vlaanderen.