Flâneries dans Saint-Valery

Eindelijk zon!  Schitterend wandelweer en 2 tochten met heel wat variatie.

De eerste wandeling vertrekt vanuit Cayeux-sur-Mer en gaat naar zowat het einde van de wereld. Langs velden en plassen, komen we bij de vuurtoren van Le Hourdel. 

Bij deze landtong eindigt de Somme en begint de zee.   Aan het einde van de havendam strekt zich een eindeloos keienstrand uit, afgezoomd met een dichte begroeiing.

Het landschap varieert voortdurend...

De startplaats van de tweede wandeling is de haven van Saint-Valery-sur- Somme,  het stadje waar de Somme zich verwijdt tot de Sommebaai.

Aan de overkant van de Baai ligt Le Crotoy.

We trekken het oude stadsgedeelte in.

De Chapelle des Marins

Gargouilles (waterspuwers) van de Eglise Saint-Martin.

Saint-Valery-sur-Somme  is de moeite waard!   We hebben ervan genoten.

23 km op de teller.

 

Pas de poisson ce weekend en raison du vent...

Felle regenbuien deze morgen... we moeten dus gaan voor Plan B, het regenprogramma...

Maar na de middag  trotseren we de resterende vlagen en gaan we voor het 'Circuit de Morlay', een rondwandeling uit onze wandelgids.

We starten tussen de regendruppels in Favières en bevinden ons al vlug te midden van immense velden van maïs, tarwe, erwten, suikerbieten, gerst...

Ook natte graspaadjes  bieden een eigen charme, naast de onvermijdelijke natte voeten.

Gelukkig worden ook wij gewaarschuwd voor loslopend wild en andere boosdoeners...

Voor dit veldkapelletje is de glorietijd al lang voorbij.

Maar voor de 11de-eeuwse Eglise Saint-Corneille in Hamelet werden kosten nog moeite gespaard.  Het kerkje werd gerestaureerd en verrast in het groene landschap.

Het scherpe, schrille gefluit van de toeristentrein op verkenning in de Baai van de Somme verstoort het stiltegebied.  Maar nog meer stoort ons de vervuiling van het milieu...

Wat regen en wind al niet met zich meebrengen...

15 km wandelgenot.  Het smaakt naar nog!

Nous voici à Grand-Laviers...

De gps leidt ons door een mooi stukje Frankrijk, langs rustige wegen, op een zonnige zaterdagmorgen...

Op weg naar een weekje wandelvakantie in een omgeving van bos, zee, strand, water en een zalig ontspannende natuur.

We vinden onze thuis in de piepkleine gemeente Grand-Laviers, gelegen in het Franse departement Somme (regio Picardië). Er zijn amper 400 inwoners.  De plaats maakt deel uit van het arrondissement Abbeville.

Midden in de natuur vinden we 'Le Bois Jaune',  onze nieuwe thuis in Grand- Laviers

En al vlug komt de eerste wandeling!

"Le chemin des sarcelles" is een mooie rondwandeling in de vallei van de Somme, langs het Canal Maritime van Petit Laviers naar Petit Port.

Aan de overkant van het water ontdekken we hoog in een afgestompte dode boom een nest ooievaars.

De wandeling leidt ons langs vele grachten met zijn schuwe maar lieflijke bewoners...

Vijf op een rij... we hadden hard geoefend!

Op deze zonnige zaterdag viel de eerste kennismaking zeker mee!

Morgen  nog meer van dat!

Découverte de la Baie de Somme

Met wie verder nog interesse heeft voor onze wandelingen maken we graag een afspraak in juni 2012.

 

Dan trekken we naar de Franse Baai van de Somme.  

Ook daar hopen we boeiende wandelingen te maken in een verrassend mooie natuur!

Foto van internet

Tot dan?

El fin del camino

Goed wandelweer vandaag!  We zien het weer helemaal zitten...

Even zoeken in de wandelgids:

Een half uurtje met de bus tot aan de Mirador de ses Barques en van daaruit een fabelachtige weg langs boomgaarden, eeuwenoude olijfbomen en een sprookjesachtig dal.

We moeten over die bergen, naar Cala Tuent, een klein strandje. 

Een stevige klim tot op de top van de Col de Biniamar.

Daarna rotsen, golven en hemelsblauwe lucht...  

Ook even achterom kijken... 

Het kustpad brengt ons tot aan de baai van Cala Tuent. 

Daar blijven we nog eventjes genieten van het boeiende spel  van de golven...

Na 28 km komen we terug in Port de Sóller, onze thuishaven. 

Dit is el fin del camino, het einde van de weg...

We danken iedereen voor de interesse in onze blog, de vele reacties en de enthousiaste mailtjes.  

Abrazos y saludos,

Ghislain en Irene

Viernes trece

Niet dat we zo bijgelovig zijn, maar vanmorgen was het heel slecht weer en lieten we onze wandelschoenen aan de kant. 

Maar zie, na  de middag klaart het uit en trekken we naar boven, naar het hoogste  punt in de baai.

Langs deze weg kan het niet verkeerd gaan?

Dit is de uitkijktoren uit de zeventiende eeuw, hoog boven de zee gebouwd. Oorspronkelijk bedoeld om het hele gebied tegen aanvallen van piraten te verdedigen. 

We trekken verder naar boven en genieten van  de mooie vergezichten...

Aan de andere kant ziet het er nog niet zo best uit...  Dreigende zwarte wolken!

Dit was vrijdag de dertiende. 

Toch nog 12 km op de stappenteller. 

Morgen hopelijk beter weer!

El verdadero amor ...

Ook goeiemorgen!

We voelen ons vandaag als padvinders op zoek naar nieuwe, onbekende weggetjes.  We trekken doorheen de citrustuin van het  Sóllerdal.

Het landschap wordt ook hier overheerst  door terrasmuren en duizenden olijfbomen...

Via heel wat omzwervingen arriveren we in Fornalutx.

Geen toeristen?
Dan is dit mijn tafel!!!

Om het klimmen niet te verleren lopen we wat straatjes in en uit...

"Sta ik goed op de foto? Dank u!"

Ook in het Catalaans moet je oppassen voor de hond...

Bloemen zijn er hier ook al in overvloed...

En zomaar onderweg, zelfbediening,  onbeheerd... met een open kassa...zou dat bij ons ook kunnen?

Er is altijd tijd voor bezinning...

("Echte liefde laat zich kennen door wat je aanbiedt, niet door wat je eist")

Na 24 km en  juist vóór de regen zijn we binnen...

**************

De affiche voor vanavond:

Misschien kun je eventjes mee- en nagenieten...

El camino sobre el mar

Het wordt weer een heerlijke wandeldag vandaag!

Met de bus van 9u45 vaar Valldemossa, want er staat een fascinerende wandeling over het kustpad op het menu.  

Ons doel:  Deià

We krijgen maar niet genoeg van de vele imposante uitzichten op de kust en de Middellandse Zee.

We stappen op het panoramische pad boven Deià.

Heel indrukwekkend is het ook  langs de ravijn...

En niet alleen wij vinden het hier betoverend mooi!  Er zijn nog andere toeschouwers...

Vóór ons ligt Deià, maar het is zeker nog anderhalf uur dalen...

En dan is het na 15 km stapplezier eindelijk zo ver!   Nog een klimmetje...

...en de zumo de naranja op een zonnig terrasje in Deià maakt het helemaal af!

Nog een toemaatje... met de wind als achtergrondgeluid...